วันนี้ ilovepai จะพาไปที่พักอีกที่นึงครับที่คิดว่า บรรยากาศดี พร้อมเห็นวิวเมืองปายแบบ 180 องศาเลยครับ ที่นี่ก็คือ At Pai Doi รีสอร์ท นั่นเองซึ่งตัว resort นี้ตั้งอยู่ไกลจาก ตัวปาย ประมาณ 10 นาทีครับขับรถแป๊บเดียว แต่ว่าทางเข้าอาจจะดูลำบากไปนิดนึงเนื่องจากเป็นทางลูกรังครับ อยู่ตรงเส้นบายพาสถนนตัดใหม่นะครับ ถ้ามาจากเชียงใหม่ถึงเส้นบายพาสก็เลี้ยวเข้ามาประมาณ 500 เมตรจะเห็นทางเลี้ยวขวาขึ้นเขาไป เข้าไปอีก 350 เมตรก็จะเจอ at pai doi ครับ ถึงแล้วครับ ที่ปายดอย… at pai doi ตั้งอยู่บนเนินเขาพอดีครับ บ้านไม้ครึ่งปูนปลูกเรียงรายกัน แล้วมีบ้านหลังใหญ่ที่ไว้เป็นที่รับประทานอาหารเช้า แล้วก็มีระเบีัยงเอาไว้ชมวิวทั้งยามเช้าและยามเย็นครับ ระเบียงไว้ชมวิวครับ ห้องข้างล่างยังเป็นที่พักอีกด้วย เราไปดูภายในห้องที่ปลูกเรียงเป็นหลังๆกันนะครับ ที่ปายดอยจะมีห้องพักประมาณ 10 หลัีงโดยประมาณนะครับอาจจะมากกว่านี้ เพราะเห็นทางพี่ป๋องได้สร้างเพิ่มตอนที่ผมไปครับโดยห้องที่คนชอบไปพักที่สุดก็ห้องแรกครับเพราะปลูกอยู่ตรงริมเนินพอดีมองเห็นวิว ได้ชัดเจนกว่าห้องอื่น ขนาดผมไปยังอยากพักเลยครับแต่แน่นอนว่ามีคนอื่นพักไปแล้ว ส่วนข้างในห้องพักก็จะเป็นเตียงใหญ่ขนาด Queen size มีพัดลมใหญ่ 1 ตัว ตู้เก็บเสื้อผ้าที่ระเบียงมีเก้าอี้ให้นั่งเล่น 2 ตัว พร้อมโต๊ะไว้วางเครื่องดื่ม [...]
07 May 2009
พึ่งได้มีโอกาสไป ปาย ตอนสิ้นเดือนมกราคม 2552 นี่เองครับ ที่ไปเพราะมี 2 เหตุผล 1. ผมเกิดที่แม่ฮ่องสอน แต่ไม่ได้ลืมตา และจำความได้ที่นั่นครับ เนื่องจากพ่อเป็นราชการ เลยย้ายไปอยู่ที่อื่น 2. แม่ผมบอกว่าอยากให้ผมไปแม่ฮ่องสอนสักครั้ง เพราะผมเกิดที่นั่น แต่ผมก็ไปไม่ถึง อ.เมือง จ.แม่ฮ่องสอน เพราะ……. ผมอยากไปปายก่อน ซึ่งผมไปกับแฟน 2 คน ประทับบรรยากาศมาก ๆ ครับ อากาศหนาวกำลังดี แต่กลางวันก็ร้อนนะ ผมลืมกรุงเทพฯ ไปเลยล่ะ ขี่มอเตอร์ไซค์ทั้งวันเลย รสชาติอาหารก็อร่อยดีนะ แต่ที่เจ๋งสุด คือ ผมรู้สึกได้ว่า กำลังอยู่ในโลกส่วนตัวของผม อยู่ใกล้กับบ้านเกิดของผมมาก ๆ ผมสัญญากับตัวเองไว้แล้วล่ะ ถ้ามีโอกาส ผมจะกลับไปอีกครั้งหนึ่งให้ได้ ซึ่งตอนนี้กำลังเก็บเงินอยู่ สำหรับใครที่ยังไม่เคยไป ก็ไปซะเถอะครับ แต่อย่าไปคาดหวังมาก อยากให้ไปเพราะอยากไปจริง ๆ วัตถุสิ่งของมิใช่เรื่องสำคัญ เท่ากับหัวใจของเราอยากไป เพื่ออะไรครับ…… เปิดใจให้กว้าง แล้วโลกจะแคบลงจริง ๆ ครับ ปายสวยมากครับ Popularity: 28% [?]
13 March 2009
หากเฮือกสุดท้ายของลมหายใจชีวิตของเรา จะต้องเป็นเฮือกสุดท้ายบนถนนกลางห้าแยกลาดพร้าว พร้อมกกลิ่นคาวเลือดของตัวเราะเอง เสียงสุดท้ายที่จะได้ยินคือเสียงหวอของรถฉุกเฉินโรงพยาบาลเมโย และภาพสุดท้ายที่เราจะได้เห็นคือภาพแสงไฟวิบวับของรถปอเต็กตึ๊งที่กำลังวิ่งเข้ามาให้ใกล้ร่างของตัวเราให้มากที่สุด หากเรายังเหลือเวลาแห่งชีวิตอีกไม่มากนับขณะจากวินาทีนี้ หรือหากวันนี้คือวันสุดท้ายของชีิิวิตของเราที่จะได้เห็นโลกหลากมุมหลายองศา เราควรจะเตรียมคำบอกลาและการกระทำสุดท้ายต่อคนที่เรารัก หรือแสดงความกตัญญูต่อคนที่ผ่านมาในชีิวิตที่หล่อหลอมให้เราเป็นตัวเราในวันนี้ หรือ สถานที่ วัฒนธรรม ประวัติศาสตร์ และ ประเทศชาติที่เรามีส่วนร่วมเสพทรัพยากร บ้างหรือไม่อย่างไร ในขณะที่ผมง่วนกับหลายกิจกรรมในชีวิต สิ่งที่เริ่มต้นทำหลายอย่างเริ่มก่อร่างสร้างตัว ทั้งร้านดอกไม้ในปาย ที่ตอนนี้แผ่วลงตามฤดูกาลที่เข้าหน้าโลว์ ตามศัพท์ที่ทุกคนที่ทำธุรกิจในปายคุ้นเคยดี ทั้งไก่ย่างห้าดาว ณ บ้านบางน้ำเปรี้ยว ที่มีเรื่องชวนปวดหัวจนต้องทะเลาะกับแม่ ผมทะเลาะกับแม่เถียงแม่น้อยมากตลอดชีวิตที่ผ่านมา ผิดกับพี่สาวที่ทุกคนในบ้านจะเห็นเป็นเรื่องธรรมดา พอผมเถียงแม่มันเลยกลายเป็นเรื่องใหญ่กระทบความรู้สึกของทุกคนในบ้านค่อนข้างมากโดยเฉพาะอย่างยิ่งตัวแม่เอง ทั้งยังมีการรับช่วงต่อพนักงานของบริษัทฯฝรั่ง+แขกที่ผมรับหน้าเสื่อเป็นผู้บุกเบิกเมื่อสองปีที่แล้ว ด้วยการเปิดบริษัทฯใหม่ในกรุงเทพเพื่อรองรับการดำเนินธุรกิจเดิมที่ผมคลุกคลีมากว่าห้าปี แต่ใช้ประสบการณ์ทั้งชีวิตในการมีความสุขกับมัน เหตุแห่งการปิดตัวก็หนีไม่พ้นเศรษฐกิจโลกที่ย้ำแย่ และวิกฤตลงทุกวัน ทั้งยังมีโปรเจคย่อย โปรเจคใหญ่ ระยะสั้น ระยะยาว ที่เริ่มจั่วหัวไว้แล้ว ในห้วงเวลาและภาวะที่หลายคนไม่อยากจะเริ่มต้นลงทุน หรือลงแรงทำอะไรมากมาย ผมกำลังจะลุกจากโซฟาก็พลันที่หนังสือที่มีใครมาวางไว้ข้างโซฟาหล่นลงพื้น ผมหยิบหนังสืองานศพเพื่อนพี่สาวขึ้นมาจากพื้น "สบตากับความตาย ..... ผมสะดุด และจุกหน้าอก ตาเริ่มพร่า ที่ระลึกงานศพหลิว เพื่อนพี่สาวที่เคยเที่ยวด้วยกัน เคยมีความรู้สึกดีๆให้กัน แบบที่น้อยคนจะเข้าใจ นอกจากหลิวที่ตายไปแล้ว กับผมซึ่งกำลังวิ่งวุ่นกับวังวนชีวิตและมีกิจกรรมมากมายจนใครๆ รอบตัวบอกผมว่า "พี่ก้องนี่โปรเจครายวัน วันละหลายโปรเจค แล้วจะเอาเงินไปเก็บไว้ที่ไหนเนี่ย" วันเวลาที่ผมใช้ในปายลดลงมากในเดือนมีนาคม ผมวางแผนอยู่ปายไม่ถึงอาทิตย์ด้วยซ้ำ แต่ผมกลายเป็นคนที่ขาดอากาศที่ปายไม่ได้ ผมนับวันที่จะไปปายแม้ว่าจะมีข่าวฝุ่น ควัน ไฟป่า และอากาศที่ร้อน หนาว สลับกันอย่างไม่สนใจว่า ใครจะปรับตัวได้หรือไม่ มนุษย์เราส่วนมากต้องการความเสถียร ความมั่นคง ของตายที่คาดเดาได้ อาจจะเป็นเพราะต้องการเลี่ยงอุปสรรค เลี่ยงปัญหา หรือ จะด้วยเหตุผลอื่นใดก็ตามแต่ สำหรับผมกลับตรงกันข้าม ผมชอบการผจญภัย ความท้าทาย ความตื่นเต้น ความรู้สึกพีคทางอารมณ ์เมื่อทำอะไรสักอย่างสำเร็จลุล่วงหรือแม้แต่กำลังลงมือทำอะไรสักอย่างอย่างจริงจัง คงจะมีบางเรื่องแหละที่ผมเองก็ต้องการความเสถียรอยู่เหมือนกัน แต่ผมแค่ยังไม่แน่ใจว่าผมครอบครองความรู้สึกนั้นจนพร้อมที่จะเผชิญกับทุกอุปสรรคแล้วหรือยัง หลิวในความทรงจำของผม เป็นคนที่เรื่องเยอะ ชอบทำอะไรเป็นขั้นตอน [...]
06 March 2009
ถ้าของรักถูกทำร้ายที่ปาย เราทำอะไรได้บ้าง ดารินวัยสองขวบกับหนึ่งเดือนของผม ถูกทำร้ายที่ปายครับ ผมฟ้องใครได้บ้าง หรือผมควรอยากอยู่เงียบๆ คนเดียว อย่างที่ใครหลายคนชอบทำ ไม่หรอกครับ ผมจะไม่เงียบ เพราะแม่สอนให้ไม่ให้เอาเปรียบใคร แต่ในขณะเดียวกัน ก็อย่าให้ใครเอาเปรียบ คำสอนของแม่อาจดังกว่า เพลงของพี่ป้อมและพี่โต๊ะ ที่บอกว่า “ให้มันเป็นไป เป็นไรเรื่องจุดหมาย จะโชคร้ายก็ไม่เสียดาย เป็นไรเป็นไป ไม่เห็นเป็น…ไร” ถ้าอาการ์ต้า คริสตี้ เป็นนักสืบ และเจม บอนส์ 007 เป็นนักสังเกตการณ์ ผมอยากจะเหมาเอาว่า ผมเป็นคนที่มีมิติ คือผมจะไม่เหมารวมเผื่อคนอื่น ผมจะเหมารวมสมาชิกได้แค่หนึ่งคือตัวผมเอง เพราะ ผมยังเห็นความหมาย “Je pense donc je suis.” ในภาษาฝรั่งเศส หรือ ภาษาอังกฤษในความหมายเดียวกันว่า “I think therefore I am.” ในไทย ตามแบบการแปลของผมเองว่า “ฉันเป็นฉันเอง” บังเอิญครับ [...]
04 March 2009
ถ้าจะมีบทเรียนล้ำค่าที่ผมได้รับจากสถาบันที่ผมเคยเรียน คงจะเป็นประโยคเดียวของอาจารย์ศิลป์ พีระศรี ที่คอยเตือนสติให้ผม คิดว่าผมจะต้องเดินหน้าต่อไม่ว่าจะเกิดอุปสรรคอะไรขึ้นในชีวิต “นาย ถ้านายคิดถึงฉัน นายไม่ต้องทำอะไร นายทำงาน” และบทเรียนจากการเห็นความขยันของแม่ ที่หล่อหลอมให้ผมเป็นผมในวันนี้ ปายทำให้ผมได้สะท้อนภาพว่าทำไมอาจารย์ศิลป์ถึงพูดอย่างนั้น และทำไมแม่ถึงขยัน และอดทนกับทุกอุปสรรคของโลกที่แม่ต้องเจอได้ขนาดนี้ ผมยังพบและทำความรู้จักกับผู้คนในปายทุกวัน Popularity: 57% [?]
06 February 2009
สืบเนื่องจากการพูดคุยกันในบอร์ดยูโทปาย ของ เว็บ trekkingthai.com ได้คุยกันเกี่ยวกัีบการจัดงานทอดผ้่าป่า เพื่อนำเงินไปซื้ออุปกรณ์การเรียน ให้แก่น้องๆ นักเรียน โรงเรียน บ้านแพมบก ซึ่งตั้งจาก อ.ปาย ประมาณ 12 กิโลเมตร มีจำนวนนักเรียนประมาณ 25 คน มีครูผู้สอน 2 ท่าน ซึ่งสิ่งที่ทางโรงเรียนต้องการคือ 1.เครื่องเล่นสนามเด็กเล่นทุกชนิด 2.สื่อการเรียนการสอนในระดับก่อนประถมศึกษา 3.หนังสือห้องสมุดสำหรับระดับประถมศึุกษา 4.อุปกรณ์กีฬา 5.เสื้อผ้าชุดนักเรียน เสื้่อกันหนาว ผ้าห่ม 6.อุปกรณ์เครื่องครัว เพื่อทำอาหารกลางวันให้แก่เด็กนักเรียน 7.เครื่องคอมพิวเตอร์ 8.ทุนการศึุกษา 9.เครื่องแบบเรียนทุกชนิดในระดับประถมศึกษา ดังนั้นในนาม webmaster ของ ilovepai.com จึงได้ขอความอนุเคราะห์ไปยัง บ.บีเวิร์ค โปรดักชั่นส์ จำกัด เพื่อขอนำบัตร concert รักจัดปาย Love fest Love memory concert ซึ่งก็ได้รับความร่วมมือเป็นอย่างดีจากทาง [...]
06 February 2009
“รถหมดสี่โมงครึ่งครับพี่ก้อง” เสียงนายหนุ่มแว่วมาตามสาย ผมเดินจ้ำกลับปายทะเลเพื่อเก็บของเตรียมเข้ากรุงเทพ สี่โมงสิบห้าแล้วผมยังเดินไม่ถึง ทำไงดีหว่า หรือจะโทรเลื่อนเที่ยวบิน เชียงใหม่ – กรุงเทพ เป็นพรุ่งนี้ดี คิดไปก็จ้ำไป ผมตัดสินใจโทรพยายามเลื่อนไฟลท์ แต่แอร์เอเชีย บอกผ่านสาย “ขอโทษค่ะ เลื่อนไม่ได้ ต้องแจ้งก่อน 48 ชม นะคะ” ตายล่ะหวา ทำไงดีวะตู ผมรีบเก็บของภายในสองนาทีจากห้องพัก ขอให้พี่เตี๊ยมไปส่งที่ ท่ารถเปรมประชาตามที่หนุ่มบอก เราไปทันเวลาพอดี แต่รถเพิ่งออกไปเมื่อห้านาทีที่แล้ว ผมหน้าเสีย เสียดายเงินค่าตั๋วเครื่องบิน เทียนขับรถตามมา เอาวะ ห้านาที ขี่มอไซด์ไล่อาจโชคดี ผมหงุดหงิดคนที่กำลังช่วยให้ผมไปให้ทันนี่แหละ แอบคิดในใจ เพราะเอ็งนั่นแหละทำให้ข้าตกรถ Popularity: 72% [?]
