ว่างๆวันนี้เลยเข้าไปหาอ่านเรื่องดีๆ ที่ Paitown.com มาครับ ไปเจออยู่เรื่องนึง เป็นบทสัมภาษณ์ของ webmaster ที่สัมภาษณ์ยายของเค้าเองครับ อ่านแล้ว..
รู้สึก… อยากให้คนอื่นอ่านด้วย กลัวเข้าไป Paitown.com แล้วหาไม่เจอ
เอามาให้อ่านที่นี่ครับ ขออนุญาติ webmaster เรียบร้อยครับ
link:http://www.paitown.com/Thai/Story/grandma.html
Story from Grandma
• 2nd – ความผิดใครกัน •
. . . ยาย วันนี้จะเล่าเรื่องอะไรให้แอ๋มฟัง
- อืม . . ไม่รู้จะเล่าเรื่องอะไร ยายนึกไม่ออก
. . . งั้นแอ๋มจะเป็นนักข่าว สัมภาษณ์ยายนะ
- ถามมาสิ
. . . คุณยายคะ ,, คุณยายรู้สึกยังไงกับการที่อำเภอปาย
เป็นที่รู้จัก มีคนมากมายให้ความสนใจมาเที่ยว
และก็มาอยู่อาศัยมากมายขนาดนี้
- . . . . เสียใจ
คำ ๆ เดียวที่ยายพูดออกมา สายตายายมองทอดยาวออกไป
ไกล . . จนฉันรู้สึกว่าสายตานั้นคงกำลังมองย้อนกลับไป
ในช่วงเวลาใดอยู่เป็นแน่ . .
ยาย . . หญิงชราที่ใช้ชีวิตทั้งชีวิตอยู่ในอำเภอเล็ก ๆ
ที่ผู้คนต่างถิ่นมากมายหลั่งไหลเข้ามา . .
บ้างแค่มาเยี่ยมเยือนพักผ่อน เพียงชั่วครู่แล้วก็จากไป
แต่ก็มีไม่น้อยที่เข้ามาเพื่อตักตวงผลประโยชน์
จากอำเภอเล็ก ๆ ที่เรียกว่า “ปาย” แห่งนี้
. . เป็นความผิดของใครกันนะ ที่ทำให้บ้านยายหลังข้าง ๆ
กลายเป็นร้านเหล้า เปิดเพลงเสียงดัง ทำนองไม่คุ้นหูยาย
เป็นความผิดของใครกันนะ ที่ทำให้ร้านขายของชำร้านเล็ก ๆ
ของยายใกล้ ๆ บ้าน กลายเป็นเกสเฮ้าส์หลังใหญ่
ที่เอาไว้จุผู้คนแปลกหน้า . . เป็นความผิดของใครกันนะ
ที่ทำให้ฉันรู้สึกว่าวันนี้ . . ยายเศร้า มากกว่าคำว่า ” เสียใจ ”
ที่ยายพูดออกมาเสียอีก
. . เป็นความผิดของใครกัน
…………………………………………….
ไม่ใช่ไม่อยากให้ไปปายนะครับ
แต่อยากไปแบบ คนไปเยี่ยม ไปเยียน ไปไงดีหล่ะ บอกไม่ถูก เอาเป็นว่า ….. อยากไปก็ไปครับ 555






